Jak uchronić dzieci przed skutkami rozwodu rodziców

Niekończące się kłótnie w domu, wyprowadzka taty, niezrozumienie w oczach dziecka, poczucie winy i niepewność, co będzie dalej. Właśnie tak bardzo często wygląda rozwód. Co zrobić, aby wesprzeć dziecko w przebrnięciu przez to niezwykle trudne wydarzenie? Jak pomóc mu się z tym uporać? Spróbujmy wyodrębnić kilka wskazówek, jakie bez wątpienia powinni  mieć na   uwadze rozwodzący się rodzice.

Krzyś spędzał weekend u taty. Ogólnie było bardzo fajnie, najbardziej podobało mu się wspólne wyjście do wesołego miasteczka – zaliczyli tam tyle karuzeli, z których można było zobaczyć całe osiedle! Nie wiedział jednak, co ma robić, gdy tata mówił źle o mamie.
– Widzisz Krzysiu, mama nigdy by ci nie pozwoliła zjeść tyle waty cukrowej – powiedział tata, kupując synkowi watę zdecydowanie większą od jego głowy – Zawsze tylko zakazuje i żąda, aby było tak, jak ona chce. Mówię ci, trzymaj się mnie, ze mną nie zginiesz!

Krzyś tylko potakiwał, nie wiedział, co ma mówić. Mama też mu czasem pozwalała na różne rzeczy. Czuł jednak, że chyba nie powinien mówić tego teraz tacie.

Dziecko nie jest stroną w konflikcie

Rodzice nie powinni kłócić się przy dziecku i wypominać przy nim trzymanych przez lata pretensji. Jednak ważne jest także to, jak się traktują, gdy zostają sami z dzieckiem. Zamiast oczerniania drugiego rodzica i oskarżania go, powinni zastosować strategię wzajemnego szacunku i poważania. Być może jej wcielenie w życie jest dla zranionych, byłych  współmałżonków nie lada wyzwaniem, jednak jest to konieczne z punktu widzenia dziecka. Nie powinno się go bowiem przymuszać do przyjęcia którejś ze stron ani oczekiwać, że będzie podzielało równie wrogi obraz  rodzica. Dla jego dobra powinno pozostać w jak najlepszych kontaktach z obojgiem rodziców.

Wsparcie, zainteresowanie i szacunek

Rozwód zobowiązuje małżonków do wykazania się dodatkowymi umiejętnościami rodzicielskimi. Powinni być jeszcze bardziej niż przed rozwodem wyczuleni na potrzeby dziecka i okazywać mu wsparcie. Powinni obdarzać go zainteresowaniem i szacunkiem, a także współczuciem i zrozumieniem. Doświadczanie problemów małżeńskich nie zwalnia ich z odpowiedzialności za dobro własnego dziecka. Warto zapytać wracającą ze szkoły córkę, jak jej minął dzień i czy nie potrzebuje pomocy w nauce. Warto zapytać dorastającego syna, jak układają mu się relacje z dziewczynami. I co najważniejsze, trzeba koniecznie pytać, jak dziecko radzi sobie z nową, trudną sytuacją w domu i w razie czego być gotowym do szczerej rozmowy. Zaprezentowana poniżej postawa mamy Julii to przykład zachowania, którego rozwodzący się rodzice zdecydowanie powinni unikać.
– Mamo, dostałam dziś piątkę z recytacji wierszyka! – krzyknęła wesoło Julia, odstawiając plecak na półkę. Mama nie odpowiedziała.
– Mamo, słyszysz? Tylko ja jedna z całej klasy!
– Obiad jest na stole, Julciu – powiedziała mama, jakby nie słysząc, co mówi córka. – Włóż potem naczynia do zmywarki.
– Nie chcesz zobaczyć mojej piątki w dzienniczku, mamo? – zapytała dziewczynka z obniżającą się powoli ekscytacją w głosie.
– Potem, Julciu, wszystko potem… – odparła mama, zostawiając Julkę sama w kuchni. Rozczarowana dziewczynka usiadła przed talerzem. Niestety obiad był całkowicie zimny.

Zaniedbywanie potrzeb emocjonalnych dziecka i brak zainteresowania jego codziennością to częsty, poważny błąd ze strony rozwodników. Są to sfery konieczne do prawidłowego rozwijania u dzieci ich samodzielności, poczucia własnej wartości i zaufania do siebie.

Bezcenna normalność

Należy towarzyszyć dziecku w jego sukcesach, wspierać go w trudnościach i dbać o utrzymanie z nim wartościowej i głębokiej więzi. Jest to szczególnie duże wyzwanie z punktu widzenia rodzica, który wyprowadza się z domu i żyje osobno. Taki rodzic powinien zadbać szczególnie o zabezpieczenie jakości więzi z dzieckiem. Może to robić np. przez rozwijanie wspólnych zainteresowań i hobby. Warto zrealizować wreszcie odkładany od dawna pomysł – jest nim może wspólne wyjście na basen, nauka jazdy na nartach albo po prostu zrobienie czegoś szalonego. Oczywiście wspólne wyjście do kina, wycieczka rowerowa czy spędzenie czasu wraz z dzieckiem i jego znajomymi to także sprawdzone, godne polecenia propozycje. Warto jak najwięcej rozmawiać, nie uciekać od niewygodnych tematów i nie zakładać, że potomstwo samo sobie z tym wszystkim poradzi. Czasem sama obecność rodzica i jego gotowość do towarzyszenia dziecku w tych często błahych trudach i wątpliwościach, to sprawa najbardziej cenna i wartościowa. Rodzice powinni stworzyć dziecku atmosferę normalności i łączności między tymi dwoma światami.  Warto zadbać także o dobre stosunki dziecka z jego rodzeństwem. Siostra czy brat są dokładnie w takiej samej sytuacji i nikt nie zrozumie tak dobrze jak oni tego nowego, trudnego położenia.

Nie ma jednego dobrego rozwiązania ani złotej porady, która będzie skuteczna w każdej rozbitej rodzinie. Najważniejsze jest jednak to, aby zawsze kierować się dobrem dziecka i tę kwestię traktować jako niezmienny, wspólny priorytet.

 

Literatura:
Jak uchronić dziecko przed skutkami rozwodu rodziców. Poradnik dla rodziców, W. Jaede
Rozwód. Jak ratować dzieci, A. D. Hart
Rozwód początkiem życia, D. Ford
Rozwód. Jak go przeżyć?, J. Jabłoński

 

Przeczytaj także:

5 rad na przetrwanie kryzysu w związku
Jak poradzić sobie ze złością w związku.
Dowiedz się, jak rozwód rodziców wpływa na dzieci.
Jak poradzić sobie po rozstaniu. 

Komuś z twoich znajomych przyda się wiedza zawarta w artykule? Powiadom ich o tym! Używając poniższych ikonek. No i nie zaszkodzi polubić 😉

Komentarze
Akceptuję regulamin komentarzy i użytkowania portalu rozumnie.pl

Skomentuj jako pierwszy.