Podstawy udanego małżeństwa cz.II

Poprzedni artykuł wprowadził nas w zagadnienie filarów zgodnego, udanego małżeństwa.  Znaleźć możemy w nim rady takie jak ustalanie wspólnych celów, unikanie obwiniania, wykorzystanie słuchania i powstrzymanie się od odwetu. Poniżej prezentujemy kolejne przepisy na pielęgnowanie wzajemnej relacji.
 
5. Odpowiedzialność za siebie

Branie odpowiedzialności za swoje zachowanie to warunek bycia dorosłym człowiekiem. Również w małżeństwie każdy z jego członków powinien wziąć odpowiedzialność za swoje potrzeby, nadzieje i życiowe aspiracje. Robert i Milena są małżeństwem z kilkunastoletnim stażem. Finansowo powodzi im się bardzo dobrze, mężczyzna prowadzi dobrze prosperującą firmę, nigdy niczego im nie brakowało. Kobieta zajmuje się domem – mają dwójkę dzieci, oboje w wieku licealnym. Gdy zaczęły dojrzewać i usamodzielniać się, Milena czuła się coraz bardziej samotna. Wolne chwile spędzała przed telewizorem, oczekując na powrót męża z pracy. Czuła się, jakby czegoś jej brakowało. Jej zachowanie stawało się uciążliwe, wciąż wymuszała na mężu komplementy potwierdzające jej wartość. Robert, choć bardzo kochał swoją żonę, powoli zaczynał mieć dosyć jej osaczającej postawy. Milena nie może oczekiwać od męża, że będzie on dążył do zaspokajania jej potrzeb – samorealizacji i szacunku do siebie samej. Oczywiście, mężczyzna może wyciągnąć pomocną dłoń, udzielać jej wsparcia. Natomiast oczekiwanie, że to ktoś inny będzie odpowiedzialny za realizowanie naszych potrzeb, to obarczanie go zbyt wielkim brzemieniem. To do Mileny należy decyzja, kim chce być i jak chce przeżyć swoje życie. Jak potoczyły się losy kobiety? Ta historia znalazła swój szczęśliwy koniec. Przy wsparciu ze strony męża, kobieta złożyła papiery na wymarzone studia. I choć była starsza od większości swoich koleżanek-studentek, czuła się dumna, czuła, jakby na nowo odnalazła sens życia. Ważne, by partnerzy z własnej woli i bez przymusu wspierali się w swoich dążeniach.

6. Właściwy język

W obecnych czasach ironia i sarkazm są postrzegane jako domena ludzi bystrych i dowcipnych. Nikt jednak nie chciałby słuchać z ust partnera docinek godnych serialowego doktora House’a. Choć ta rada może wydawać się niektórym archaiczna, warto zadbać  o język, jakim porozumiewamy się z partnerem. Ironia, choć zabawna, jest bliska emocjonalnemu chłodowi. Szyderstwa ranią, podważają zaufanie i uderzają w poczucie własnej wartości. Język związku niech będzie językiem ciepła, troski i empatii, czyli rozpoznawania i współodczuwania emocji partnera.

7. Zmienianie zachowań – nie charakteru

Na samym początku warto powiedzieć to głośno – nie sposób zmienić charakter drugiej osoby. Klasycznym przykładem jest sytuacja kobiety, która zakochała się w szarmanckim, seksownym przystojniaku. Na początku związku przymykała oko na pociąg do innych kobiet, tendencję do flirtu i rozrywkowy tryb życia. Gdy minął szał pierwszych miesięcy związku, nawyki partnera zaczęły jej przeszkadzać. Żaliła się przyjaciółkom i szukała rad, jak zmienić swojego ukochanego. Jak uniknąć takich sytuacji? Wybierać partnera, którego charakter odpowiada naszym wyobrażeniom. Trudno jednak dopuścić do siebie wizję przeprowadzenia skomplikowanych testów osobowości na pierwszej randce. Jak zatem uniknąć rozczarowania, gdy charakter wybranka czy wybranki będzie odbiegał od naszego ideału? Przede wszystkim – zdajmy sobie sprawę z tego, że partner jest osobą ukształtowaną przez poprzednie życiowe doświadczenia. Zaakceptujmy fakt, że kupiliśmy całkiem niezłe auto, które jednak dosyć dużo pali. Próby wprowadzania zmian na siłę będą wywoływać jedynie coraz silniejszy opór w naszym mężu czy żonie. To właśnie akceptacja jest kluczem do zdrowej zmiany. To może wydawać się trudne, ale cały sekret leży w odpowiednich komunikatach. Gdy mąż Sabiny zapomniał o jej urodzinach, miała ochotę wykrzyczeć mu w twarz, jakim jest samolubnym gamoniem. Zamiast tego podkreśliła, jaki wpływ wywarło to na jej samopoczucie – poczuła się nieważna, pominięta. Opisujmy to, co dzieje się z nami, jak wpływa na nas zachowanie partnera. Atmosfera wolna od oskarżeń sprawia, że druga osoba nie musi bronić się przed zarzutami. To z kolei prosta droga do zmiany zachowań, które sprawiają nam przykrość. Zachowań, a nie cech charakteru.

8. Uzasadnione ustępstwo

Czasem warto zastanowić się na tym, aby ulec potrzebom partnera. Niektórych cech czy pragnień drugiej osoby nie sposób zmienić. Nie bójmy się pójść na ustępstwo, gdy sytuacja jest wyjątkowa, a inne rozwiązania się nie sprawdzają. Nie chodzi tu o bezwolne przyzwalanie na zachowania czy sytuacje, które nas ranią. Ani też o unikanie odpowiedzialności za zaspokajanie własnych potrzeb. Mowa tu o zaakceptowaniu głębokiej potrzeby czy cechy drugiej osoby. Próba jej zmiany skazana byłaby na niepowodzenie, lub przyniosłaby zbyt wielkie koszty. Mąż Emilii, Jakub, od dziecka kolekcjonował modele samolotów. Gdy przeprowadzali się do wspólnego mieszkania, spakował całą swoją kolekcję i oczywiste było dla niego, że znajdzie się dla niej honorowe miejsce na półce w salonie. Emilia nie była entuzjastką tego pomysłu. Modele wydawały jej się dziecinne i kiczowate, na dodatek łapały tylko kurz. Rozmawiała, tłumaczyła, Jakub był jednak nieugięty. Przy rozpakowywaniu ich dobytku, z namaszczeniem poukładał samoloty w najbardziej wyeksponowanym miejscu pokoju. Po jednej z kolejnych rozmów, Emilia zdała sobie sprawę, jak wielką wartość te, dla niej bezużyteczne przedmioty, mają dla jej ukochanego. Koniec końców kolekcja Jakuba stała się dla obojga powodem do dumy – Jakub poczuł, że kochająca żona akceptuje jego hobby, nawet, jeśli uważa, że nie jest ono odpowiednie dla dorosłego mężczyzny. Dla Emilii stanowiła namacalny dowód na to, że zaakceptowała ważną część męża. Zasada ustępstwa ma swoje zastosowanie w nielicznych, wyjątkowych sytuacjach. Taki krok pomoże nam jednak uwolnić się od napięcia i frustracji. Partner zaś przestanie odczuwać dezaprobatę i przymus zmiany swojego zachowania.

9. Należyte okazywanie uczuć

Gdy Bartosz myśli o swoim ojcu, nie ma wątpliwości, że ten bardzo go kochał. Nigdy jednak tego od niego nie usłyszał. Mężczyzny prawie nigdy nie było w domu, pracował na dwa etaty, by móc zapewnić swojej rodzinie godny byt. W dorosłym życiu Bartosz przekonany jest co do jego uczuć. Jako dziecko jednak często czuł się samotny, brakowało mu taty i jego obecności. Ojciec wyrażał swoją miłość w jedyny zrozumiały dla siebie sposób. Czasem warto pochylić się nad tym, jak nasze zachowania może odbierać druga osoba. Nie dla każdego wysiłek wnoszony w utrzymywanie rodziny jest tożsamy z miłością. Warto skorzystać więc z uniwersalnych sposobów okazywania miłości. Należą do nich: słowne wyrażanie uczuć – to wszystkie te miłe słowa, wyznania, deklaracje. O ile lepiej czułby się Bartosz, gdyby usłyszał od ojca „kocham cię i jesteś dla mnie najważniejszy. Ciężko pracuję, by zapewnić naszej rodzinie godne i dostatnie życie. Chciałbym spędzać z tobą więcej czasu, by móc częściej mówić ci, jak jestem z ciebie dumny”. Kolejny sposób okazywania uczuć to wspólnie spędzany czas. Najmilsze wspomnienia Bartosza z dzieciństwa dotyczą chwil, które spędzili razem z rodzicami. Wspólne majsterkowanie z tatą w garażu, wyjście na ryby. Jego ojciec był bardzo zapracowanym człowiekiem, dlatego czas, który udało mu się przeznaczyć na kontakt z synem, był dla obu z nich wyjątkowy. Również w związku małżeńskim warto poświęcić czas na wspólne aktywności. Wieczorny spacer, przygotowanie posiłków – każda chwila spędzona razem stanowi spoiwo dla relacji. Istotne są również akty służebne – czyli jedyny sposób znany ojcu Bartosza. Mężczyzna poświęcał wszystko, by pracując na dwa etaty zarobić pieniądze na utrzymanie rodziny. Nie zapominajmy jednak, że za pieniądze, choć istotne i potrzebne do życia, nigdy nie kupimy prawdziwej miłości i szczęścia. Uczucie okazywać można również przez otrzymywanie i wręczanie podarunków, fizyczny dotyk. Zarówno dla dziecka, jak i partnera, przytulanie, głaskanie i czułość mają ogromny wpływ na przeżywane uczucia. Uczmy się okazywać partnerowi troskę i miłość w sposób, jaki jest dla niego ważny i zrozumiały. Takie komunikaty mają największą wartość.

W kolejnym artykule, części III, przedstawiamy pozostałe cztery fundamenty. Ta trzyczęściowa seria niech będzie dla was drogowskazem do udanego związku.

Literatura:
Małżeństwo na medal, P. Howell, R. Jones
Psychologia miłości, B. Wojciszke
Psychologia rozwoju człowieka, H. Bee

Przeczytaj także:

Jak utrzymać przy sobie partnera?
Jaki jest kierunek miłości?
Poznaj oznaki dobrego związku
Style przywiązania a relacje partnerskie
Po co te czułości?
Powielanie negatywnych wzorców z domu rodzinnego 
Dlaczego pary rzadziej uprawiają seks?
Odpowiedź na odwieczne pytanie kobiet: dlaczego on nie okazuje uczuć?

Komuś z twoich znajomych przyda się wiedza zawarta w artykule? Powiadom ich o tym! Używając poniższych ikonek. No i nie zaszkodzi polubić 😉

Komentarze
Akceptuję regulamin komentarzy i użytkowania portalu rozumnie.pl

Skomentuj jako pierwszy.